Why do I run?

In maart 2016 ben ik verliefd geworden op het hardlopen. Een liefde die nooit meer is over gegaan. Toch is mijn liefde voor hardlopen veranderd in de loop der jaren en zelfs nog in de afgelopen weken. In deze blog deel ik met jullie mijn antwoord op de vraag ‘Why do I run?’

Een terugblik

Laten we even terugblikken op 2016. Sportief was niet hoe mensen mij zouden beschrijven. ‘Feestbeest’ of ‘nachtbraker’ waren passender. Toch merkte ik dat mijn levenstijd niet bevorderend was voor mijn geneeskundestudie en al helemaal niet voor mijn fysieke en mentale gezondheid.

Stevensloop 2016.
Mijn eerste hardloop medaille.

Mijn huisgenootje van toen haalde me over om mee te doen met de Stevensloop in Nijmegen: 10km. Een onmogelijke afstand als je het mij vroeg. Toch vond ik het een grappige uitdaging en ik begon met hardlopen. De positiviteit, de vrije geest na het rennen en de het gevoel iets goeds te doen voor mezelf smaakte naar meer.

Ik begon met rennen om mijn fysieke en mentale gezondheid te verbeteren.

Sneller en verder

Mijn eerste internationale halve marathon die ik won!

Nadat ik een tijdje bezig was met hardlopen begon ik sneller te worden. Elke training werd een persoonlijke uitdaging om mezelf te verbeteren. Ik investeerde in een goed hardloop horloge van Garmin en hield al mijn trainingen zorgvuldig bij. In wedstrijden probeerde ik altijd een persoonlijk record (PR) te lopen.

Op dat moment rende ik voor snelheid en persoonlijke records.

Al snel was het tijd voor de volgende uitdaging: de hele marathon. Niet perse snelheid, maar vooral kilometers gingen een rol spelen. Elke week checkte ik mijn wekelijkse afgelegde kilometers, hoe meer hoe beter. Een paar weken na mijn eerste marathon schreef ik me in voor de volgende.

De term #kilometerjunkie was zeker passend.

Triathlon

Mijn eerste Olympische afstand triathlon.

Steeds vaker raakte ik geblesseerd. Op dat moment ben ik begonnen met fietsen en zwemmen en zo kwam ik terecht in de wereld van de triathlon. Doordat mijn trainingen nu niet alleen meer bestronden uit hardlopen, werd ik sterker en raakte ik minder vaak geblesseerd. Hardlopen was nog steeds mijn favoriete discipline, maar ik wisselde de hardlooptrainingen af met zwemmen en fietsen.

Het hardlopen werd een onderdeel van de triathlon voor mij.

 

Vrijheid

De afgelopen weken is er veel veranderd in de wereld. De vrijheid om buiten of in een gym te sporten is niet meer zo vanzelfsprekend als het altijd was. Ook zijn alle wedstrijden voorlopig afgelast. Toch ben ik niet gestopt met hardlopen. Er zijn nog genoeg redenen om te blijven rennen: mijn hoofd leeg maken na een lange werkdag in het ziekenhuis, me fit voelen en omdat ik het gewoon heerlijk vind om hard te lopen. Nog steeds analyseer ik na een run alle hardloopdata in mijn Garmin app: afstand, snelheid, hartslag, pasfrequentie en ga zo maar door. Toch gaat het rennen op dit moment niet perse om sneller worden, verder rennen of trainen voor een triathlon. Het gaat om een gevoel van vrijheid, waar ik ontzettend dankbaar voor ben.

Ik ren momenteel om me vrij te voelen en om een lange werkdag achter me te kunnen laten.

Why do you run?

Liefs Celeste

Deze blog is in stand gekomen in samenwerking met Garmin Nederland. #whydoyourun #garminnederland #beatyesterday

Photo @Andy Astfalck

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.