Road 2 Paris Marathon 2019. Part 1/3: Over superdecompensatie en ander blessureleed.

2019 is begonnen. Het jaar waarin ik hopelijk mijn derde marathon uitloop. Na Amsterdam (2017) en Berlijn (2018) is dit jaar Parijs aan de beurt. De komende drie maanden ga ik elke maand een blog schrijven over het verloop van mijn trainingen🏃‍.  En ik hoop dat ik na 14 april kan vertellen hoe het is om koolhydraten te stapelen met Frans stokbrood🥖, om te rennen over de Champs-Élysés en om de medaille van de grootste marathon van Europa om je nek te hebben hangen🏅.

Twijfel.

De oplettende lezen moet het zijn opgevallen. Twijfel. Onzekerheid. ‘2019, het jaar waarin ik mijn snelste marathontijd ooit ga lopen’ straalt iets heel anders uit dan ‘2019, het jaar waarin ik hopelijk mijn derde marathon uitloop.’ Ik had deze eerste blog over mijn #road2parismarathon2019 dan ook liever anders genoemd, bijvoorbeeld ‘Part 1/3: Elke week meer kilometers, elke week fitter’ of ‘Part 1/3: Alles over de opbouw naar mijn nieuwe marathon PR*’.

Goed. Dit is nou eenmaal niet de realiteit🤷‍. De Berlijn marathon van afgelopen september heeft er flink ingehakt. Fysiek en daardoor ook mentaal. Want geloof me, weken lang niet kunnen trainen doet mijn mentale gezondheid geen goed. Stiekem had ik gehoopt dat ik na de marathon van Berlijn persoonlijk record na persoonlijk record zou lopen🙈. Onder het fenomeen van supercompensatie**. Van supercompensatie kwam weinig terecht, want sporten kon ik niet. Zelfs fietsen, zwemmen en wandelen deden pijn😱.

Mezelf volstoppen met comfort food en bijna elke week naar een feestje gaan was hoe het niet sporten ‘compenseerde’. Je begrijpt het al. Geen nieuwe persoonlijke records voor mij. Door het niet lekker kunnen trainen, het ongezonde eten en het weinig slapen werd ik juist minder fit🍕 🍷. Zou er ook een begrip zijn voor dit fenomeen na een marathon? En zo niet, dan noem ik het vanaf nu ‘Superdecompensatie’ met onderstaande definitie:

Superdecompensatie is een term voor het fenomeen waarbij de sporter mentaal geblesseerd raakt door een lichamelijke blessure na een intensieve trainingsperiode en/of een intensieve wedstrijd, bijvoorbeeld een marathon. Door het gebrek aan beweging en/of het gebrek aan een nieuw doel heeft de sporter de neiging om zich bloot te stellen aan zaken die het herstel juist in de weg staan. Hierdoor kan het lichaam niet herstellen en zal het langer duren voordat het oorspronkelijke uitgangsniveau bereikt wordt.’ 

Superdecompensatie. En nu?

Oké. De diagnose is gesteld. ‘Superdecompensatie’ is waar ik de afgelopen maanden aan geleden heb. En zoals je na een gordelroos infectie kunt lijden aan postherpetische neuralgie***, kun je na een superdecompensatie periode last blijven houden van het postsuperdecompensatie syndroom heb ik ondervonden. Ook hiervoor een definitie😛:

Het postsuperdecompensatie syndroom is het syndroom waarbij de sporter door een periode van slechtere zelfzorg geconfronteerd wordt met een verminderde belastbaarheid en een verminderde weerstand. Sporters die leiden aan dit syndroom zijn vatbaarder voor nieuwe blessures en hebben een verhoogd risico om ziek te worden.’

En dit is precies wat er gebeurt is. Langzaam kon ik het hardlopen weer oppakken. Begin december startte ik officieel met mijn marathonschema😍. Ik merkte dat ik van ver moest komen. Mijn hartslag was bij lage tempo’s veel hoger dan ‘normaal’, waardoor ik gefrustreerd raakte en mijn hartslag nog verder omhoog ging.

Toch kon ik geleidelijk mijn kilometers opbouwen onder de goede begeleiding van mijn trainer Petra van Lopen Met Een Lach. Per week kijkt ze met me mee hoe ik me voel en of ik ergens last van heb. Op basis hiervan worden mijn trainingen bepaald. Helaas moest ik op de vraag of ik ergens last van had regelmatig ‘Ja’ antwoorden😔.

Help!

Vorige week was de druppel. Ik begon te hoesten als een verdwaald zeehondje🤧, ik had het gevoel dat iemand een paar kilo watten in mijn hoofd gestopt had en bij elke stap die ik zette leek het of ik door mijn rechterbeen zakte. Misschien mijn lies? Een googelde in paniek ‘Liesblessure’, en ja hoor,  dat bestaat. De moed zonk me in de schoenen😰.

Misschien was de Parijs Marathon in april gewoon geen goed idee. Daarnaast voelde me schuldig tegenover Petra. Over elke training in mijn schema heeft ze zorgvuldig nagedacht. Het is toch niet leuk om zoveel tijd en energie in een schema te stoppen voor iemand die elke week ergens anders last van heeft? Ik besloot haar op te bellen.

Vertrouwen is key.

Na een telefoongesprek van 13minuten en 10seconden had ik mijn vertrouwen weer een beetje terug. Soms zijn een paar zinnen genoeg. ‘April 2019 is nog ver weg, in drie maanden kan nog heel veel gebeuren’, ‘Beter nu niet helemaal fit dan vlak voor de marathon’, ‘Doel is met vertrouwen aan de start staan en pijnvrij finishen. Met keelpijn en pijnlijke benen trainen helpen daar niet aan mee’, etc.  Ik begrijp nu waarom er een vak genaamd ‘Sportpsychologie’ bestaat.

Ze overtuigde me dat ik me absoluut niet schuldig hoefde te voelen over het niet uitvoeren van de trainingen. Pas wanneer ik met griep/pijnklachten toch zou gaan trainen, dan mocht ik me schuldig gaan voelen😜.

Een marathontraining begint met geloven in jezelf. Wanneer je in je stoutste dromen jezelf niet over de finish ziet komen, dan is dit het eerste waar je aan moet werken🙌🏻. Ik begon YouTube filmpjes te kijken van het parcours van Parijs. Ik zocht de medaille van vorig jaar op🏅. Ik scrolde terug in mijn Instagram account naar de finishfoto’s van de marathon van Amsterdam en de marathon van Berlijn. En ook al zit ik hier nu mega verkouden met zware benen op de bank in plaats van sprintjes te trekken in de sneeuw, toch is er weer hoop🙏🏻.

Genezen van superdecompensatie en het postsuperdecompensatie syndroom.

Wat mij hierin het meeste geholpen heeft is toch een nieuw naderend doel. Doordat de Parijs marathon steeds dichterbij kwam, ging toch de knop weer om💫. Er werden weer gezonde maaltijden gekookt en ik lig weer op tijd in mijn bed😊. Ik kan absoluut nog niet zeggen dat ik weer functioneer op mijn ‘uitgangsniveau’, maar er zit een stijgende lijn in.  Zodra je weer goed voor jezelf gaat zorgen, neemt je weerstand toe en ben je minder vatbaar voor virussen.

Een advies hierin is ook om een goede trainer te vragen die je helpt bij de opbouw van je hardloopkilometers. En wanneer je toch last krijgt van bepaalde gewrichten, pezen, of spieren is het zooooo belangrijk om hierin eerlijk te zijn tegenover jezelf en je trainer. Gelukkig lukt me dit steeds beter💪. Ook mijn belastbaarheid moet echt weer opgebouwd worden. Sinds twee weken heb naast mijn marathonschema, een heus krachttrainingsschema. Het voelt allemaal nog wat onwennig dat sjouwen met gewichtjes door de fitnesszaal. Maar het is voor een goed doel!🏃‍

En nu? Ik heb geen idee. Per dag kijk ik wat mijn lichaam aangeeft en als dat slechts vijf hele langzame kilometers zijn, dan ik dankbaar voor die vijf km🙂. Ik ga in ieder geval niet opgeven en zo hoop ik 14 april tóch fit aan de start van marathon van Parijs te verschijnen!😁 #nevergiveupyourdreams.

Ik hou jullie op de hoogte!

 

LIefs Celeste😘

 

*PR= Persoonlijk Record. Mijn snelste tijd op de marathon is nu 3uur37minuten49seconden. Gelopen op 16 september 2018 in Berlijn.

** Supercompensatie is binnen de trainingsleer een term voor het fenomeen dat het lichaam na een trainingsimpuls, altijd de neiging heeft om zich te herstellen boven het oorspronkelijke uitgangsniveau.

***Postherpetische neuralgie is een lang aanhoudende pijn na het doormaken van een gordelroosinfectie (herpes zoster) die kan blijven bestaan zelfs nadat de huidlaesies alweer verdwenen zijn.

 

 

 

 

4 gedachten over “Road 2 Paris Marathon 2019. Part 1/3: Over superdecompensatie en ander blessureleed.

    1. Aaah dankjewel! Ik lees dit nu pas. Het gaat gelukkig zeker de goede kant op. Binnenkort een nieuwe update. En super leuk dat je ook gaat. Voor mij sowieso geen PR, maar hopelijk wel een sub4uur en dus weer een vermelding in de Runnersworld haha.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.